klimatyzacja 

 Korzyści płynące z zastosowania w budynkach systemów BMS, w odniesieniu jedynie do automatyki klimatyzacji i HVAC częściej używamy określenia BAS (Building Automation System), są oczywiste i wielokrotnie omawiane w różnych publikacjach. Dla wielofunkcyjnych obiektów biurowych, czy handlowo-usługowych, stosowanie zintegrowanego sytemu automatyki klimatyzacja i systemów bezpieczeństwa staje się normą i wymogiem inwestorów. Inaczej jest dla prostych systemów wentylacji i klimatyzacji z zastosowaniem rooftopów, tutaj wymóg pełnej integracji pojawia się rzadziej.     
   Sercem układu jest sterownik nadrzędny. Sterownik ten wyposażony w ciekłokrystaliczny ekran dotykowy stanowi równocześnie interfejs operatora systemu, nie jest więc konieczne instalowanie komputera PC z oddzielnym oprogramowaniem. Na życzenie inwestora komputer może oczywiście zostać zainstalowany i połączony ze sterownikiem łączem stałym lub komunikować się z nim za pomocą modemu. 

W procesach uzdatniania powietrza dla celów klimatyzacji jednym z najważniejszych jest oziębianie powietrza. Proces ten zachodzi w wymiennikach ciepła, które mogą być zasilane:

a) wodą lub wodnym roztworem glikolu (oziębionym w agregacie ziębniczym) lub

b) ziębnikiem (w urządzeniach z bezpośrednim odparowaniem – np. typu „split’).

W pierwszym przypadku proces oziębiania powietrza może zachodzić dwojako. Może to być oziębianie „suche” – bez wykraplania wilgoci lub „mokre” – z wykraplaniem pary wodnej zawartej w powietrzu oziębianym. Oziębianie „suche” realizowane jest w belkach chłodzących oraz w stropach z modułami chłodzącymi. Spotyka się też klimakonwektory pracujące „na sucho” w przypadku, gdy nie ma możliwości odprowadzenia skroplin z wymiennika ciepła.

W drugim przypadku – w urządzeniach z bezpośrednim odparowaniem – proces oziębiania powietrza w zasadzie zawsze zachodzi z wykraplaniem wilgoci.

Dlaczego tak się dzieje? Najłatwiej proces ten prześledzić na wykresie h-x (entalpia – zawartość wilgoci), który jest podstawowym narzędziem każdego inżyniera zajmującego się klimatyzacją. Rozróżniamy kilka podstawowych typów pompek skroplin

- oscylacyjne pompy tłokowe monoblokowe,

- oscylacyjne pompy tłokowe dwuelementowe,

- pompy odśrodkowe monoblokowe ze zbiornikiem,

- pompy perystaltyczne.

Pompy tłokowe wyposażone są w tłok, który zasysa i wytłacza skropliny. W pompach odśrodkowych ruch skroplin wymuszany jest turbiną, natomiast pompy perystaltyczne wyposażone są w rolkę, która ściska rurkę powodując przepływ skroplin.

Pompy tłokowe monoblokowe składają się z pompy głównej z wbudowanym czujnikiem kondensatu, pompy tłokowe dwuelementowe składają się z pompy głównej oraz czujnika kondensatu ze zbiornikiem. Pompy odśrodkowe monoblokowe składają się z pompy głównej z wbudowanym czujnikiem kondensatu i zbiornika kondensatu

Make a Free Website with Yola.